Ik kom niet met flauwe lijstjes, dat kán echt niet meer in deze periode. Onwillekeurige opsommingen des te meer! Mijn jaar was gewoon top in veel opzichten. Neef Stino, ontelbare superborrels, waanzinnig roadtrips met Tha Bus, onvergetelijke party-vakantie op Kreta, de Deep-inside-New York-trip, een hilarische Lowlands, Jazz aan Sail (sorry Sas, het was een act..), bijna-dood-ervaring vrijgezellendag Gerard Schenk, dagenlang op het strand gelegen tot 20:00 uur, Praag, fantastische vrouwen, Pearl Jam tot twee keer toe, links en rechts een bruiloft, Culinair Plaza was weer onnavolgbaar, extreme avond-beachborrels in Bergen aan Zee met veel te veel rosé, Nightwriters, nieuwe job, veel nieuwe vrienden gemaakt en vooral heel veel geleerd. Dat laatste zouden er meer moeten doen!

Er zijn ook minder leuke dingen gebeurd. Zo heeft het, veel te vroege, overlijden van kleine Kai op 13 april van dit jaar heel veel indruk op mij gemaakt. Dan zie je maar weer dat we ons veel te vaak druk maken om he-le-maal niets! * clichéalarm! *

Ja, een cliché, maar zo ontzettend waar.

Gelukkig krijgt 2007 niet zo’n valse start als 2006. De superslome party in Schagen was vorig jaar een misstap die niet snel meer gemaakt zal worden. Dat bedoel ik nou met leren!

Ik wens iedereen een fantastisch 2007!! Het jaar van het Varken

Drie stoere kerels verzamelen zich op 2e kerstdag op Verdronkenoord 99a. Mol, Stefan en Rob dit keer.
Dat kon nog weleens gezellig worden. Dat voel je. Met de VW-bus naar Bergen om een fikse wandeling te maken. Het was er prima, fris weer voor dus we hadden er echt zin in. Zoveel zin zelfs dat we dik twee uur in de duinen hebben rondgedwaald. Laat ik zeggen dat we alle routes gecombineerd hebben. Tegen onze zin in welteverstaan. Gelukkig hebben we het overleefd en zaten we aan het eind van de middag lekker in Bergen aan een goede wijn.
Daarna naar Mol en samen met Javier en Eus een fantastisch Kerstdiner weggewerkt. Tegen half twaalf werden we onrustig en hebben we dus tot een uur of drie de stad nog even onveilig gemaakt. Zoals stoere kerels betaamd.
Zijn er nog vragen?

We schrijven 1e kerstdag 2006. Familie Waumans verzamelt zich op het Larixplantsoen alwaar het zich een waar feestmaal wel laat smaken. Ten opzichte van drie jaar geleden zijn er links en rechts wat plekjes vrijgekomen aan de gezellige eettafel van Vader en Moeder Waumans (amai, relaties zijn niet aan de twins besteed..). Nieuw dit jaar is Stijn. Stijn is een makkelijke kerel, dus problemen vielen er niet te verwachten. Stijn had aangegeven dat hij ’s middag eerst liever een dutje deed zodat hij ’s avonds helemaal het mannetje zou zijn. Zo gezegd, zo gedikkiedaan.
Stijn liet zich liefdevol wekken door z’n moeder en trok vrolijk zijn mooiste kleertjes aan.
Beneneden aangekomen werd Stino mij daar even geconfronteerd met een gezelligheid, verdikkeme. Meneer kreeg uiteraard de volle aandacht en kwam als eerste op de schoot van Rob terecht. Dan ben ik dus. Hij keek nog wat suffig uit z’n helblauwe ogen. Kijkt mij wat verveeld aan. Broer Mark laat ook even z’n gezicht zien. Dit ging Stijn even boven de pet.
Ik heb zelden zo’n verbaast en (jaja, het klinkt heftig maar ik kan geen ander woord verzinnen) geschokt gezicht gezien. HUHUHUHUHUHH!?!?! Nog zo’n draak? Gelijk peeuwen.
Sindsdien hebben Mark en ik een bezoekregeling getroffen. Stijn kan het aanblik van twee idioten in één ruimte nog niet aan.

Het stond al maanden vast. Na diverse afmeldingen en verschuivingen stond het dan eindelijk gepland; de wijnavond. Al vanaf het moment dat Mol, Sennen en ondergetekende hun eerste stapjes deden is dit een begrip. Het is eigenlijk simpel. Drie mannen halen de lekkerste wijnen en gaan die samen aan een (het liefst een lange, houten) tafel opdrinken. Onderwijl vertellen ze elkaar mooie verhalen en schuine moppen. Ook complimenteren we elkaar voortdurend met de uitstekende wijnkeuze en goede smaak. Het is echt een aanrader, zo’n avond. Moet je ook eens doen.
Dit jaar is het echter finaal de mist in gelopen omdat allerlei mensen zich ermee meenden te moeten bemoeien. Resultaat: Een kei-gezellige avond met veel vrienden en veel vrouwen.
Ook de afterparty bij Mol mocht er best wezen. Toen ik terugkwam groette ik de groenteboer-buurman goedemorgen. Die stond z’n koopwaar al uit te stallen. ’t Moet niet gekker worden.

Afgelopen donderdag wederom richting Panama, Amsterdam getogen om de derde editie van Nightwriters bij te wonen. Kluun, Susan Smit en Joost Zwagerman (stadsdichter van Alkmaar, wat wil een man van rond de 29 jaar nou nog meer op een donderdagavond voor de kerst?) zouden de avond wel even een slinger geven. Dat lukte.
Ook Leo Blokhuis gaf met zijn ga-ru-wol-lokke muziekkennis een fris optreden. Was echt top. Veel Cuba Libre’s gedronken met de Leon en meiden uit Bergen. Gelukkig nog een lift kunnen krijgen naar Alkmaar, want de trein van 01:10 uur bleek al snel onhaalbare kaart te zijn. Betrokkene is dankbaar..

Heheheheh. Lekker hoor. Valt er toch nog wat te lachen met dit gigantische pleurisweer. Waumans staat mét column en foto op de site van Revu! Dat noem ik nou gratis reclame. Check deze link.

Er staat nog veel meer op deze site. O.a. dat Cees Geel in een film speelt over Opgezwolle. Qua nieuwswaarde van ondergeschikt belang, maar toch leuk om te weten.

Je zal het niet geloven, maar ik was voor één klein dagje Sinterklaas. Bij Reaal welteverstaan. Heerlijk hoor, zo’n baard in je bakkes en een bloedhete mijter op je knar. Maar grappig was het wel. Heerlijk om alle afdelingen af te struinen en te kunnen zeggen wat je wilt. Ook prima om Beersie even op de schoot van Jan…ehm..sorry Piet neer te planten en hem eens streng toe te spreken. Toen Sinterklaas en de pieten zich naar buiten begaven (windkracht 49!) werd het even spannend, maar ik ben niets van mijn kledij verloren. Het was ook even wennen om niet weg te lopen als er kinderen achter je aan gaan lopen. En ook het Oh nee he. Daar heb je teringkinderen zei ik net niet hard genoeg. Gelukkig maar. Ze waren dolgelukkig met de Sint, de pieten en de pepernoten. En ik vond het nog schattig ook!

Tevens op de Langestraat een aantal agenten blij gemaakt met een handvol pepernoten. Gewoon die politieauto tegenhouden. Je hebt toch ineens autoriteit als je een mijter op je hoofd hebt. Huh! Wat ziet de piet daar op de achterbank? Een arrestant? Verdikkeme, vandaar dat de agenten zo zuur keken en gelijk weer doorreden…Die gozer mag nog van geluk spreken. Voor hetzelfde geld nemen we die kwajongen mee naar Spanje. En dan wordt het een hele rare maand voor die gozer. Ik bedoel maar.

Intussen zijn bij diverse mensen om mij heen de vooronderzoeken gestart. Vooronderzoek?
Ja natuurlijk. Je koopt toch niet zomaar een Xbox 360?!
Bij Léon lijkt de game-omgeving zo rond februari over te gaan naar de nieuwe versie. Eerst een gedegen acceptatiefase waarbij getest zal worden of de acceptatiecriteria gehaald zullen worden. Voor de oude Xbox zal een sterfhuisconstructie worden opgezet. Heel degelijk en professioneel. Zoals we van Léon mogen verwachten overigens..

Ron en Mol zitten er veel strakker in. Die dreigen, als het zo doorgaat, al voor de kerst te zijn voorzien van de nieuwe release. Ik zeg succes en veel plezier.

Dáááág!

Houden we het hier allemaal nog wel een beetje scherp in de gaten? a.s. maandag zendt SBS6 de grootste film van de laatste 25 jaar uit. De film met de mooiste oneliners (When you cross the line, you’re nuts are mine) en heftigste bedscenes (So…where were we..) beleeft z’n televisiedebuut. Terecht natuurlijk. We hebben het hier uiteraard over Starsky & Hutch.

Ben je 18 november niet bij Nightwriters geweest, maar wil je toch Kluun, Saskia Noort, Maarten Spanjer en Robbie even zien, klik dan hier

Inmiddels is het nog steeds heerlijk weer. Lente-achtig bijna. Ik vind het eng.