Onrustig weekendje was het weer. Vrijdag even op het strand een tint gehaald. Daarna terrassen met Morientes de Playa de Amigo, Smolderino en Joyce. Lekker chillen in de tuin (hallo lachkickje!) en opeens stonden we compleet kachel in de spelershome van AZ. Afscheidsfeessie. Naast de volledig lamme selectie ontwaarde ik daar ook een volstrekt van de wereld zijnde Jeroen E. Bekend van o.a. het gsm-in-sloot-en-ik-erachteraan-incident.
Mijn favoriete Nederlandse acteur Cees Geel wilde natuurlijk weer dolgraag met mij op de foto (“Jij bent toch van Waumaniac?”) en natuurlijk even geknuffeld met een ietwat bejaarde dame. De terugweg verliep uitermate rommelig. We hebben nog serieus overwogen een bootje te kapen, maar we hadden geen riemen om mee te roeien. En dan houdt het op.

Barry Opdam niet meer naar WK? Gaat ie lekker Marco? Verder alles onder controle?

Denken jullie vandaag ook even aan jullie moedâh? Het is namelijk moedâhdag.
Trek een bosje narcissen (die gele) uit de berm en zet je liefste glimlach op.
Of drink een biertje, rook een jointje, duik de kroeg in met je moedâh. Als je maar lief bent.

Voor je moedâh.

Hiernaast trouwens een foto van een hele mooie moedâh met een BrEeZah-meisje in wording.

Gezocht: Een huurmoordenaar.

Ik ben op zoek naar een koelbloedige afmaker. Niet echt afmaken, maar tijdelijk dood.
U bent flexibel en doortastend. U heeft net als uw opdrachtgever een kolerehekel aan draaiorgels en de daarbij horende draaiorgelmannen.
U bent vrijdag- en zaterdagochtend altijd beschikbaar en voor het omleggen van meerdere draaiorgelmannen op 1 ochtend, deinst u niet terug.

Verder houdt u van kinderen en heeft u een gezond gevoel voor humor. Ook drinkt u graag een biertje mee.

Inwoning niet mogelijk.

Uitzonderlijk mooie, vrouwelijke huurmoordenaressen worden nadrukkelijk verzocht te reageren.

Reacties kunt u sturen naar alle_draaiorgelmannen_aan_de_hoogste_boom@pretnet.nl

Als er iemand achter de geraniums zit ben ik het wel! Mijn hemel! Geraniumpje hier, geraniumpje daar. Vers van de veiling in Aalsmeer heb ik 20 geraniums gescoord. Op die tribune met die grote klok. En bieden maarrrrrrrrrrr. 20 stuks voor de lange dweil..eennnnnnnn…VERKOCHT!
Ja hoor, zet ze maar in de blauwe vectra. Bedankt hoor, daaaaag en tot ziens!

Het gaat er heftig aan toe in Duivenland. Ze hebben het allemaal zwaar op de heupen en zijn zo hitsig als de pest. Zij checken natuurlijk ook al die, ineens als paddestoelen uit de grond schietende, mooie vrouwen en hebben uitstekend uitzicht op het waagplein. De duivenvrouwtjes moeten het verschrikkelijk ontgelden. Ze kunnen de staart niet keren of er staat weer zo’n dikke mannenduif voor hun snavel. Heel irritant.
Het vervelende voor mij is dat ik er precies tussenin zit. Ik hoor ’s ochtends de vrouwtjes klagen over het onaanvaardbare gedrag van hun mannetjes die nacht. De honden lusten er geen brood van, dat kan ik je wel verklappen. En ’s avonds hoor ik de mannetjes zeuren over de problemen met de vrouwtjes. Ze waren duidelijk niet gelukkig maar hadden ook geen zin om als vrijgezelle duif op de Dam rond te hangen. Ik word er mee wakker en ga er mee naar bed. En dat allemaal in mijn eigen dakgoot.
Op een zomeravond, tijdens King of Queens, was ik weer eens getuige van een echtelijke duivenruzie. De vrouwenduif was het zat. “Als je zo nodig aan je trekken wil komen, moet je maar lekker naar de achterdam”, hoorde ik haar roekoe-en. De mannetjesduif vloog onmiddellijk weg. “Zeg dat dan gelijk!”, krijste hij na.

Benieuwd naar de reactie van de dames van lichte zede op deze opmerkelijke klant, besloot ik eens een kijkje te nemen bij mijn achterbuurvrouwen. Het was zoals gewoonlijk weer druk en ik verbaasde me weer eens over de buitenlanderdichtheid. De vrouw met hoofddoek thuis en de man lekker naar de achterdam. Ach, moet kunnen.
En ja hoor, daar zat de duif. Op zich mocht deze mannetjesduif er best wezen, maar van manieren had hij blijkbaar nog nooit gehoord. Hij roste ongeduldig met zijn snavel tegen het raam en bewoog met zijn kopje omhoog alsof hij wilde zeggen “Wat kost dat?” De vrouw keek wat vreemd maar leek geenszins verbaasd over dit duivenbezoek.
Met zijn rechtervleugel haalde hij een paar briefjes uit zijn achterveer en telde deze. Tevreden stelde hij vast dat het ging lukken. Hij waggelde binnen.

De dag erna zag ik ze weer. Het duivenstel leek gelukkiger dan ooit en dronken samen rosé op het terras.

Wat is het leven soms toch heerlijk simpel. Zo nu en dan zou ik ook wel eens een duif willen zijn.
Maar dan wel op de Dam.

Ajax heeft het uitermate succesvolle seizoen afgesloten met een terechte overwinning op psv. psv maakte, zoals het hele seizoen, een zure, misselijkmakende, duitse indruk. Geen enkele intentie om er iets leuks van te maken. En je ziet het. Een Ajax op 20% van z’n kunnen straft dat eenvoudig af.

We aRe natuurlijk aanwezig in het Kuipje (lelijk stadion) en omdat we via via al te horen hadden gekregen dat de eerste helft weinig spectaculairs op zou leveren, zijn we even lekker via de A44 gereden, hoge nood, vier mooie vrouwen in Peugot 206, peukie, Ron voorin, Rob achterin, Ron irritant, Rob geduldig en correct als altijd, ijsjes van 99 gram, chips en een sTom sTom. Ook nog dik anderhalf uur in de file. Scenic drive noemen ze dat in het buitenland. Wij noemen dat gewoon Ongelooflijk Kut.

In de 20^ste minuut zaten we met Broodje Kroket in het stadion en het was al gelijk duidelijk dat wij hier gingen winnen. Met ongeveer 5 duizend psv supporters en 30 duizend Ajacieden was het ook buiten het veld een ongelijke strijd. Heerlijk.

Tik tik, pats pats, Klabenga Denga. Huntje Puntje. 2-1. Groetjes thuis. Eindhoven de Gekste!

Joepie de Poepie!! We zijn allemaal zo vrij als een vogel! Maar zoals eerder vermeld is dit feest natuurlijk nadrukkelijk bedoeld voor vrijgezellen. Die zijn allemaal lekker vrij en die mogen dan ook nog eens met iedereen vrijen.
Enfin.

Op de Kleine Glop hing natuurlijk de vlag weer eens uit. Wat wil je ook? 730 graden en nog vrij ook! Even het straatje schoon geveegd, damn those alley-plassers! Bakkie koffie bij Buurman Juwelier en daarna lekker met Smolderino naar Haarlem getogen. Javientes Morientes de Playa de Amigo schoof een uurtje later ook maar even aan. 4 bier per keer en dat keer 19 en dan krijg je dingen als NK Toiletrol werpen en iedereen maar gaan corrigeren die een toiletrol verkeerd weggooid. Zo hoort het ook. Bevrijding is ook corrigeren. Toch?

Op de terugweg logischerwijs weer de grootste lol in de trein met andere vrije vogels, met name de vrouwelijke vogelinnetjes. Er hangt er hier eentje in een bagagerekje, opgejitst(e aan Mijn Wenkbrauw geen Polonaise) door de auteur van dit stuk. Ze heette Esther, what’s in a name zeg ik dan altijd maar.

De Whopper van Haarlem begon ons evengoed behoorlijk dwars te zitten. Zeg maar gerust Enorm Behoorlijk. Even opkalevateren (< is dat een woord?) en door naar de Notaris. Daar zo snel mogelijk Wodka Appelsap naar binnen werken en dan kun je er donder op zeggen dat Javier de kroeg uit rent en de laatste trein pakt.

Doooooooooooeeeeeeeeeeeiiiiiiiiiiii!

Ik weet niet welke halve, gare en grijze mafkees de popquiz van deze maand in elkaar had geschoven, maar dit ging echt helemaal nergens meer over. Na de derde ronde durfde we onze punten niet eens meer hardop door te geven. Zegt dat genoeg?
We zijn laatste geworden. Met gepaste trots namen we de Limited Edition van een of andere rare Alien videobox in ontvangst. Bedankt hoor, daaaag en tot ziens.

Voordat iemand zich afvraagt of fietsen met z’n drieen op 1 fiets een probleem is voor deze hekkensluiters. Nee, dat is het niet. Met het grootste gemak zelfs!

Voor het geval jullie het nog niet door hadden: Ajax speelt gewoon Champions League, Barca is gewoon kampioen en buiten is het gewoon 5 miljard graden Celcius. Morgen even een Bevrijdingsfestivalletje in Haarlem bezoeken om te vieren dat ik zo vrij als een vogel ben. Lekker weekje dus, niets mis mee. Maar toch. Er broeit wat.
“Hier aan de kust, waar de liefde van de lust, het steeds weer gaat verliezen, omdat het niet kan kiezen”

En zo is het, en niet anders!

Ik hobbelde wat op het strand. Geen nat hard zand, het is immers zomer geworden, maar hobbelen is wat het was.

Het volgende nummer zweefde door mijn vertroebelde hoofd.Er dwaalden daar meer teksten, maar deze leek het meest geschikt voor publicatie. Laten we het daar maar bij houden, vandaag.

I’m out on a beach, sat on a rock,
Thinking of you and the love I’ve got.
I saw the devil’s servant. I sent her home.
I said, “Bring me your master. I don’t want his dog.”
I’m on fire. I’m full of a new desire.
I’m full of love and new desire.