Ik heb vanmiddag lekker mijn stoere VW bus opgehaald en ben effe lekker door Heerhugowaard wezen toeren. Prima ritje. Net overigens wel even op professionele wijze een dosis lakschade aangebracht in de parkeergarage. Sjeisse-zooi. Maar ja, even aanstippen en wegwezen is mijn motto.
Indrukwekkend fotomateriaal van mijn nieuwe liefje uit 1973 volgen zeer binnenkort!

Na een paar uurtjes slaap zat ik prompt in de degelijke Jeffrey-mobiel. Mét twee vrolijke oranje vlaggetjes op de wagen richting Frankfurt. Heerlijk voorin knikkebollen. Het was in Nederland een partijtje ballenweer maar in de buurt van Deutschland werd het prima weer. Dat beloofde veel goeds!

Het moet ook niet gekker worden! Als we daar een kansberekeningetje op loslaten, komen er interessante cijfers uit. Het was ook niet best vrijdag met Oranje, maar om nou gelijk dergelijke acties uit te voeren lijkt me wat overdreven, maar goed. Wie ben ik. Wie ben ik? Kennen jullie dat bordspel nog? Van vroeger? Ik kwam vanmiddag iemand tegen die sprekend op de kale gast met dat brilletje leek, van Wie Ben Ik dus. Ik geloof dat hij Bill heette, maar dat weet ik dus niet meer zeker. Mocht iemand het weten, let me know. Ik kan er slecht tegen als ik niet op een naam kan komen.

Ok dan, hier even wat WK-nieuws:
Ik heb werkelijk gierende koppijn. Wat wil je ook als Ronaldo en Robinho samen een fles rum leegdrinken tijdens Nederland-Ivoorkust. En natuurlijk daarna nog even een borreltje halen in de stad. Tja, we zijn geen zestien meer.
Enfin, genoeg stoere drankverhalen. Hier een heldere wedstrijdanalyse:

Wij waren goed, zij waren kut. Wij scoren twee vette goals, zij scoren een schijtdoelpunt.
Wij zijn tof en zij niet. We hadden een penalty moeten krijgen maar die lelijke Ecuadorian gaf een gele kaart aan mijn Robben. Een schande. En wij zijn door naar de tweede ronde.

Oja, ik sta over 5 dagen in Frankfurt op een groot plein feest te vieren met Argentijnen. Dat wordt vast niet gezellig.

Je ziet het hier. Blijkbaar heb ik nu dus alleen nog maar vrouwelijke lezeresjes. Gezien mijn zeer vrouwelijke kanten moet ik in staat zijn jullie te vermaken.

Nou daar gaan we dan:

Vinden jullie Rebecca Loos ook zo irritant? Met haar zogenaamd engels accent. Een beetje de vlotte tante uithangen met John de Wolf. Ik snap echt niet waarom al die mannen haar zo leuk vinden. Alleen maar omdat ze van die grote borsten heeft? Pfff, ze zijn nog nep ook.
Laatst hoorde ik nog een man zeggen “wat maakt mij dat nou uit?” Dat geloof je toch niet?

Mannen zijn echt simpel. Soms denk ik echt dat dat het enige is waar ze aan denken.
Voetbal en sex. En na een paar jaar alleen nog maar voetbal. Geloof me.

John de Wolf. Het blijft toch een aparte vent hè. Hij ziet er misschien wel flitsend uit, maar die overhempjes van hem die hij 10 jaar geleden aanhad waren toch echt fantastisch. Kleurrijk en toch formeel. Tja, wat dat betreft is het doodzonde dat hij geblesseerd is geraakt. Ik zag gisteren dat hij ging waterskiën bij SBS6. Met zo’n kabelbaan op een meertje. Hij heeft 2 seconden op die plank gestaan en ging toen op z’n platte bek met z’n gekke oranje jasje. Ik heb me rot gelachen. Echt geniaal. En hij bleef stoer. Tja, het blijf toch John de Wolf.

Ik hoorde dat hij een relatie heeft met Rebecca. Dat gaat natuurlijk nooit goed. Het zal wel een publiciteitsstunt zijn. Kan toch niet anders? Het is bijna een perfect stel!?

Ik heb trouwens toch een leuk kastje gezien bij de Xenos. Echt te gek. Het is een soort hangkast waar je ook boek in kunt doen, of iets anders leuks in kunt zetten. Ik zag de kast toen ik even wat extra kussentjes voor mijn bank wilde kopen. Ik heb er nu 39. Allemaal in verschillende kleuren en dat geeft een lekker gekke, warrige indruk in mijn kamer. Wel gezellig eigenlijk.

Ik moest trouwens ook nog kaarsen hebben, die waren op. En mijn enige lamp is stuk en ik weet niet hoe ik hem moet repareren. Binnenkort maar even een handige vriend bellen, dan hoef ik het zelf tenminste niet uit te zoeken. Lekker makkelijk. Kan ie ook gelijk mijn band plakken.

Nou, ik moet gaan. De worteltjes branden aan.

doeiiii

p.s. Trouwens, relaxed he, die bindweefselcreme voor je bovenarmen?

1,4 miljard graden was het. Maar dat betekent natuurlijk niet dat wij geen voetbal gaan kijken.
Met een lekker groepje zaten we er natuurlijk helemaal klaar voor. Wodka, appelsap, bier en campingglazen. Kortom, niets stond een 0-1 overwinning nog in de weg. Vooral als je bij Rob voetbal gaat kijken, kun je er vanuit gaan dat Robben een wereldwedstrijd speelt. En dat gebeurde dus ook.
Met een vleugje bijgeloof in je donder kun je gerust stellen dat we vrijdag weer bij mij gaan kijken. Je bent uitgenodigd. I refer to those who knows. O ja, vergeet je goede humeur niet!!

Kolere. Doorgezakt dus gaar de tent uit. Even elkaars handje vastgehouden en een traantje gelaten omdat we Pete Murray gingen missen. Wat wil je ook. Mijn Australische held stond om 11 uur op het hoofdpodium. Dat zijn natuurlijk geen tijden voor gewone mensen. Enfin. Weer een rommelig ontbijtje naar binnen geschoven en in de taxi gestapt. Hee. Een rij van van heel erg veel meter. Laten we half door bosjes gewoon om de rij heenlopen. Ok. Binnen 5 minuten stonden we binnen. Daar werd Jeffrey even geconfronteerd met een partijtje backfire van de vorige avond, jeutje. Als een zak aardappelen zakte ie door z’n knieen en ik heb hem drie uur lang niet meer gehoord. Moet kunnen.
Toen ons zo langzaam maar zeker even klaargemaakt voor Deftones. Eerste de benen strekken, de kuiten, de nekwervels losgooien en even de keel doorsmeren.Komen we onderweg Ruudje tegen die terloops even meldt dat er een privé-optreden op de planning staat van ‘iemand van het hoofdpodium’. Wij even kijken, samen met ongeveer 15 andere geluksvogels het tentje binnen mogen en wie zien we daar?? Mr. Pete Murray himself!! Intimi weten hoe belangrijk ik zijn muziek vind. Intimi kunnen zich misschien ook wel een heel klein beetje voorstellen hoe ik me voelde. Op en top gelukkig dus. Hij speelde “So Beautiful” special voor ons. Foto’s en films in overvloed. Mijn hemel, wat was dat even genieten. Pete is relaxed en babbelde nog wat met de andere geluksvogels en wij gingen maar weer weg. Bedankt Ruud.

Nu echt door naar Deftones. Het was maar goed dat we een gedegen warming-up achter de rug hadden. We hadden het nodig. Helemaal toen Max Cavalera even een nummertje mee kwam bléren. Heerlijk!
Daarna door naar Keane (ronduit teleurstellend geluid) en zijdelings Franz Ferdinand gecheckt. Toen zo langszamerhand maar eens wat rek en strek oefeningen gedaan als voorbereiding op Opgezwolle. Lekker op tijd heen. Lekker vooraan. En lekker tegen een hele grote ballon geslagen Ik heb de megabal ongeveer 43 keer een hengst mogen geven, ik was echt even de man! Ook nog even iemand z’n relatie gered door hem en haar uit het zicht te houden van haar vriend die even verderop stond. Respect!
De set was strak en ze wisten het prima op te bouwen. Met als hoogtepunt Tjappies & Mammies en natuurlijk Hoedenplank. Gutte Gott! Wat ging het los. Sperwin en ondergetekende stonden met drie sprongen vooraan. Prompt naast Vieze Freddie. Rare vent.

Hierna maar doorgewandeld naar de Red Hot Chili Peppers.
Inmiddels waren we in kennelijke staat en licht jolig.
Sperwin en Marriele kozen het hazenpad. Wij niet. Zie hier: twee leuke vrouwen waaiden onze kant op. Waarvan eentje getrouwd. De ander niet. Jippie, dat werd gezellig.
O ja, groot feest. Want die stomme zonnebril van Jeffrey is gelukkig stuk!! (zie foto bovenaan).

Het was weer een topweekend. Ik heb er een knalrode clownsneus bij, maar dat mag de pret niet drukken.

Ik werd me toch een partijtje fit wakker. Sjeuzes. Of het nu aan mijn self-inflateable matrasje lag (aldi €12,99), door mijn gruwelijke tent kwam of dat ik echt niet veel gedronken had. Ik weet het niet, maar het was prettig. Lekker een ontbijt a la Camping de Watertoren. Dat betekent vijf keer bestellen, het verkeerde krijgen, en dan niet betalen. En lekker onder de douche. Kut he, dat als je al met één teen onder de douche staat en er dan achter komt dat je handdoek nog bij je tent ligt. Handen voor je ogen en in Adam-kostuum over de camping rennen dus.

Er was zondag echt geen enkele band waar we voor wilde gaan, dus we gooiden alles op de gezelligheid. Lekker met Sperwin aan de Wodka-Appelsap en op ons gemakje naar het terrein. Werd me toch weer ff gezellig! Tot de Bacardi op was (!) en we aan de Jack Daniels gingen. Foute boel. Dan maar met Perro Rocho naar de Dance-tent op Camping B.

Jeffrey stond duidelijk in de party-modus.
Daar een kluit heerhugowaarders tegengekomen en ontzettende lol gehad. Vooral toen Jef tijdens een lekker nummer wegrende. “Ik ga het podium op…” hoorde ik hem nog net schreeuwen. “Podium?”, dacht ik nog, maar Jef ging er toch op. Totdat hij er zelf ook achter kwam dat ie echt niet bestond..

Als je ‘s nachts wakker wordt van irritante kinderen met blikjes achter de fiets én ook ‘s ochtends zeep-sporen op je raam ziet wordt het hoog tijd! Hoog tijd om naar Pinkpop te gaan!
Nadat in week 22 er een ware griepepidemie was uitgebroken op Kleine Glop 1 en er voor honderden euro’s aan vitaminepillen, weerstandverhogers en andere rotzooi in mijn ranke lichaampje is geschoven, was ik er helemaal klaar voor. Op naar ’t zuiden. Met Perro Rocho, oftewel Jeffrey. De rest was er al.
Lekker doorgetufd en om twee uur zaten we aan de koffie in Landgraaf. Voor drie tientjes had ik een tent bij de Aldi gescoord, en eerlijk is eerlijk: Het was een pracht-tent. Ik heb er veel positieve opmerkingen over gekregen. Al moest ik daar trouwens wel nadrukkelijk om vragen, maar soms hebben mensen gewoon even een duwtje nodig.
Jeffrey had voor de gelegenheid z’n mooiste jasje meegenomen.

’s Avonds stonden Kaiser Chiefs en Placebo hoog op ons lijstje dus hebben we ze ook maar gewoon bekeken. Intussen waren Rens en Ruud aangehaakt. Gewoon. Voor de sfeer.
Mr. Bacardi kwam intussen al om het hoekje kijken. Of ie nog een zinvolle bijdrage kon leveren aan de avond. En dat kon ie!
Als ik de hoedanigheid van Rens en Ruud zou moeten beschrijven, zou ik het ‘hoogst rommelig’ noemen.
Nachtzustertje voor de zwakkeren, en slapen maar!

Ik ben net terug van het politiebureau. Heb aangifte gedaan. Ben het nu echt zat. De eerste paar keer deed ik niet moeilijk, maar nu is het mooi geweest!
Wat er gebeurd is?
Ik ben met mijn grieperige koortskop voor de zoveelste keer ernstig geestelijk en fysiek mishandeld bij de kapper. Niet normaal meer. Ik zou het erg waarderen als de kapper vraagt ‘hoe meneer het wilt hebben’ hij in het vervolg eerst even luistert alvorens hij als een dolle begint te hakken.
“D’r mag een stukkie af, laten we zeggen …1,5 centimeter” waren mijn exacte woorden. Nou ik zweer het je, ik heb stukken van dik 10 centimeter zien liggen. Het was verschrikkelijk!
Het ergste is nog dat ik vlakbij het politiebureau opgejaagd ben door een groep marokkanen die dachten dat ik een skinhead was. Ik kan ze geen ongelijk geven.
Ik had ook beter kunnen weten. Die kerel had zelf een kop als een zwabber, dus de kans dat wij op dezelfde golflengte zouden zitten was natuurlijk gering.

Op de terugweg heb ik onmiddelijk een pruikje gescoord bij de fopwinkel. Het resultaat mag er eerlijk gezegd best wezen. Maar toch.

Ik voel me gekwetst.
En kaal.