Dat doet allemaal maar! De één krijgt kids, de ander gaat trouwen. En ik maar gewoon werken, rekeningen betalen en koken..uhm….ok.
Aag gaat dus trouwen en daarom gingen we zaterdag een hele dag om hem lachen. In een knalgele schoolbus vetrokken we al om negen uur ‘s ochtends. Schandálige tijd natuurlijk, maar ok. 
Terugweg even peukie gerookt uit het raampje. Zag er koddig uit.
Enfin.
Spaarnwoude was de Plaats Delict. Tot onze schrik lagen daar 27 paar skeelers.
Ondergetekende is een handige jongen, en ook voor een potje voetbal draai ik mijn handje niet om. Maar skeeleren is way out of my league. Omdat er deze dag geen douche-mogelijkheid was, was het zaak om niet te zweten. Deze doelstelling werd helaas niet gehaald. De skeelers aantrekken was voor mij al een verschrikkelijk karwei, laat staan het skeeleren zelf. Ik heb mezelf alle bescherm-attributen toebedeeld die beschikbaar waren en eerlijk is eerlijk: ik zag er gewoon goed uit. Mét helm, pols-en kniebeschermers besloot ik me achterin het peloton te vestigen. Samen met Javier. En Frank.
Halverwege het parcour had de organisatie besloten om een soort extra element toe te voegen aan het toch al zo lastige onderdeel. Een soort ski-schans maar dan voor skeelers. Wonder boven wonder gebeurde er hier nog niets. Maar dit was stilte voor de storm, zo zou blijken.
Dave, bekend van de Sander Geukes benenplas-actie, vond het allemaal wat zoetsappig en gaf aan dat de volgende ski-schans afdaling mét haarspeldbocht zeker geschikt was voor beginnende skeelers.
De rem-actie van Vincent verdiend een toelichting: Toen Vincent met succes de eerste haarpeldbocht overleefd had en de volgende levengevaarlijke bocht op zich af zag komen bedacht hij zich iets geniaals. Ik ga gewoon op mij reet zitten! Met een gangetje van een kleine 30 km/uur besloot Vinnie zich te zetelen. Op de bips welteverstaan. Geen verwondingen als gevolg, maar wel een broek die eruit zag alsof ie in een blender was gestopt. Fraai. <!– D(["mb","
\n
Een totale ravage was het gevolg. Zie hieronder de fotorapportage van de overtuigende wonden.
\n
De arm-uit-de-kom van Jeffrey konden we helaas niet goed op foto vastleggen. Maar geloof me, hij was echt uit de kom en Perro Rocho was in a lot of pain. \n
\n
\n
Hierna was het tijd voor oorlog. Paintballen dus. Met een donderende "ARE YOU SILVER" gingen we de strijd aan in het bloedhete bos. Wat een lol. En wat een pijn!\n
\n
In ons allemaal kwam het kind weer naar boven. Heerlijk knallen. En dat knallen ging daarna natuurlijk door bij de BBQ.
\n
\n
\'s Avonds door naar Haarlem en bij XO de boel onveilig gemaakt. Uitstekelbaars!
",1] ); //–>
Een totale ravage was het gevolg. Zie hieronder de fotorapportage van de overtuigende wonden.
De arm-uit-de-kom van Jeffrey konden we helaas niet goed op foto vastleggen. Maar geloof me, hij was echt uit de kom en Perro Rocho was in a lot of pain.
Hierna was het tijd voor oorlog. Paintballen dus. Maar eerst moest Aag zich nog even omkleden. Skeeler-zweet-shirt uit en vrouwenpakje weer aan. Lijkt ie sprekend op een vrouw of wat?
En nog een mooie ook! Op aanvraag is er nog een mooiere foto bij mij verkrijgbaar. Daar zie je zelfs die heerlijke witte kadetjes van Aagje…
Met een donderende “ARE YOU SILVER” gingen we de strijd aan in het bloedhete bos. Wat een lol. En wat een pijn! 27th army oftewel Aag Bataljon had er zin in. De eerste battle werd natuurlijk glansrijk gewonnen door Blauw. Wat wil je ook met hoge officieren van de Marechausee! En ook nog een Medic!
In ons allemaal kwam het kind weer naar boven. Heerlijk knallen. En dat knallen ging daarna natuurlijk door bij de BBQ. Maar dan met bier.
Iedereen was ‘s avonds natuurlijk helemaal gesloopt. Maar dat werd door de organisatie vakkundig verdrongen door alcohol. Dusssss, door naar Haarlem en bij XO de boel onveilig gemaakt. Uitstekelbaars!
Prima dag.
