Houden we het hier allemaal nog wel een beetje scherp in de gaten? a.s. maandag zendt SBS6 de grootste film van de laatste 25 jaar uit. De film met de mooiste oneliners (When you cross the line, you’re nuts are mine) en heftigste bedscenes (So…where were we..) beleeft z’n televisiedebuut. Terecht natuurlijk. We hebben het hier uiteraard over Starsky & Hutch.

Ben je 18 november niet bij Nightwriters geweest, maar wil je toch Kluun, Saskia Noort, Maarten Spanjer en Robbie even zien, klik dan hier

Inmiddels is het nog steeds heerlijk weer. Lente-achtig bijna. Ik vind het eng.

Het is gelukt. Een aantal figuren heeft afgelopen zaterdag het bedroevende niveau van Voorcafé weer weten te bereiken. Hard schreeuwen, joelen naar vrouwen, bierglazen laten donderen, op je kop op een kussen staan, snoeihard meezingen, een salto maken. Gefeliciteerd. Ik had wel het vermoeden dat bepaalde individuen dit nog in zich hadden, maar zó erg. Nee, dat kwam in mijn grootste nachtmerries nog niet voor. En dat allemaal in café Nachtrust te Amsterdam. Rond één uur hebben we deze malaise weten te ontvluchten en zijn we zo snel mogelijk richting Gerard Dou-plein gewaggeld. De Pilsvogel rechts laten liggen en straight into Café ’t Paardje. Om een lang verhaal kort te maken: We zijn tot een uur of vier/vijf de Pijp afgestruind (links en rechts vielen er mensen af, taxi naar huis. €110,- euro, gaat ie lekker Jef?). Smolderino en ikke bleven lekker. Slaapplaats bleek beschikbaar wat uiteraard resulteerde in nóg minder slaap dat we al voor ogen hadden.

Uiteraard wil je de dag erna niets liever dan nog even in Bergen een zondagmiddagborrel halen. En dat gebeurde dus ook. Sjoerd uiteraard ook van de partij. En alle medeplichtigen van de vorige week ook. We hebben het gelukkig nog rustig kunnen houden. Door schade en schande wijs geworden, zou ik bijna willen zeggen.

Kop koffie eindigt in drankgelag

Van onze verslaggever

Bergen – Zondagmiddag is een onschuldig kopje koffie drinken ontaard in een ordinaire wijnavond. Hierbij zijn in ieder geval twee slachtoffers gevallen. Zij zijn thuis in hun bed opgenomen en zijn inmiddels weer aan het werk.

Over de toedracht van dit trieste ongeluk tast politie Noord-Holland-Noord nog in het duister. Volgens ooggetuigen troffen de twee slachtoffers elkaar rond 16:00 uur in etablissement Nero’s te Bergen. SB bleek bij binnenkomst van RW gekscherende en beledigende opmerkingen gemaakt te hebben over de door RW gekozen consumpties. De koffie verkeerd en spa blauw werden belachelijk gemaakt met opmerkingen als “Wat ben je toch een aansteller”, “Wees toch eens een vent” en “Doe niet zo flauw, neem ook een wijntje”. Ook de eigenaar van Nero’s, N, ging hierbij niet vrijuit en had met achterbaks gegniffel een belangrijk aandeel in de hierop volgende gebeurtenissen. Gezien het instabiele karakter van RW, veroorzaakt door indrukwekkende gebeurtenissen de avond ervoor in Panama (zie verhaal hieronder. red), ging dit slachtoffer daadwerkelijk over op de, overigens zeer uitstekende, Chardonnay. Aangemoedigd door de inmiddels gearriveerde collega van SB, te weten J, werden de glazen in hoog tempo bijgevuld. Ook de culinaire hoogstandjes van N. droegen bij tot het uitstellen van de terugreis naar Alkmaar (stokbrood met heerlijke garnalensalade, zalm, paling en gerookte ham)

Nadat RW meerdere malen aangegeven had, dat het hoog tijd werd om naar huis te gaan, werden door medeplichtige T. de glazen nogmaals vier keer bijgevuld. Vergezeld van een schaal heerlijke Gamba’s (in knoflookolie).

De extreem hoge rekening (€ 185,- met z’n drieën) mocht de pret totaal niet drukken.

Als resultaat van bovenstaande gepleegde strafbaarheden heeft RW maandagochtend, vóór zijn werk, zijn busje uit Bergen moeten ophalen, om te voorkomen dat hier maandagavond voor 200 euro aan parkeerbonnen op werd aangetroffen. Daarna is de brave borst onmiddellijk weer aan het werk gegaan. Met frisse tegenzin.

Beide slachtoffers verkeren inmiddels buiten levensgevaar.

Oké. Mijn debuut op Nightwriters kan succesvol genoemd worden. Het ging lekker en het feest erna was van een zeldzaam hoog niveau.

Als Saskia, Kluun én Susan Smit naar je toekomen (en nog 24 bloedlekkere vrouwen) om te zeggen dat ze het stuk te gek vinden, kun je gerust concluderen dat ik redelijk kan schrijven. Maar dat wisten jullie natuurlijk al

Kijk ook even op www.kluun.nl voor een kort verslag en reacties van de lezers.

En dan kan het zomaar gebeuren dat Rob Waumans wordt uitgenodigd om zijn ingezonden stuk voor te dragen op Nightwriters, the act of writing in Panama, Amsterdam.
Gaat ie lekker? Jazeker!
Kluun, Saskia Noort en Hafid Bouazza hebben unaniem besloten dat mijn stuk het beste was…Ik vind dat nogal een eer. Maak ik een grap? Nee, dat doe ik niet.
Er zullen twee mistery guests optreden, en ik kan je verklappen, dat zijn ook niet de minste. Ik moet rond 22:15 mijn ding doen. Ik ben bloednerveus, maar waanzinnig trots.
O ja, het stuk wordt ook geplaatst op www.nightwriters.nl en zal komend jaar verschijnen in een Nightwriters-bundel…
Ik zeg dank u. En nu maar even heel goed gaan voorbereiden.
Mochten jullie zin hebben om te komen (wees snel, het is bijna uitverkocht) kijk dan op www.aub.nl en koop die tickets.

kus

Als je met Smolderino en Sennen om half drie aan de bar zit met heerlijke baco’s en het licht dreigt aan te springen, kun je twee dingen doen: Je kunt lekker naar je bedje. Of je gaat nog even lekker onvolwassen met Nathalie en Simone…ehmm sorry Nicole… en weetikveelhoezeheet naar Bob’s! Zo gezegd, zo gedaan. Wat heb ik me weer een breuk gelachen. We hebben zitten dansen als idioten. Ja. Zelfs met rolstoelvrouwen, die trouwens zeer apetijtelijk waren. Rolstoeldansen lijkt misschien wel makkelijk. Maar dat is het zeker niet. Met gevaar voor eigen enkels heb ik me eraan gewaagd. Als je niet uitkijkt lig je onder de wielen en lig je bij de EHBO.
Sennen heeft overigens nog in de rolstoel gezeten en gedanst. De oorspronkelijke eigenaresse was op dringend verzoek van Kuifje even uit haar stoel gestapt en hing aan een staantafel angstvallig de capriolen van Sporty-boy te aanschouwen. Bizar maar waar.

Nico en ik zijn er nog niet helemaal uit. Lijkt Stijn nu het meeste op mij of op z’n vader? Hoe dan ook. Het is echt een kanjer aan het worden en Stijn is hard op weg om z’n vader en oom achterna te gaan. Qua kanjersschap bedoel ik dan..

Het stond met hoofdletters in mijn agenda. Ik heb er zelfs mijn enkelbanden voor laten verrekken zodat ik niet hoefde te voetballen de dag erna. Vooral veel rondgebazuind dat het een knalfuif zou worden. De HouseQuake-party in Atlantis. Erick-E, Roog en Fedde le Grand. Dus vrijdagmiddag dacht ik even bijdehand kaartjes te halen. Alvast.
Ik vroeg of ik de kaartjes nu al kon ophalen. Drie man keken mij lacherig aan. ‘t Is uitverkocht’. Ik heb de barkruk gepakt en die met grote kracht door de glazen drankkast gedonderd. De koppen van de beduusde medewerkers tegen elkaar aan geslagen en alle glazen met een veeg van de bar gesodemieterd.
‘Dan kan ik ze dus niet ophalen’, was mijn teleurgestelde reactie. ‘Heren, een goedemiddag’.

Waar ik wel kaartjes voor heb is Nightwriters in Panama. Dat kon nog weleens een verschrikkelijk leuke avond worden.
In navolging van dhr. Kluun wil ik u wijzen op de band Johan
In de kleedkamer van Paradiso welteverstaan. Typisch geval van aanradertje.
Ik zeg tot ziens.