The Pipe
27 november 2006Het is gelukt. Een aantal figuren heeft afgelopen zaterdag het bedroevende niveau van Voorcafé weer weten te bereiken. Hard schreeuwen, joelen naar vrouwen, bierglazen laten donderen, op je kop op een kussen staan, snoeihard meezingen, een salto maken. Gefeliciteerd. Ik had wel het vermoeden dat bepaalde individuen dit nog in zich hadden, maar zó erg. Nee, dat kwam in mijn grootste nachtmerries nog niet voor. En dat allemaal in café Nachtrust te Amsterdam. Rond één uur hebben we deze malaise weten te ontvluchten en zijn we zo snel mogelijk richting Gerard Dou-plein gewaggeld. De Pilsvogel rechts laten liggen en straight into Café ’t Paardje. Om een lang verhaal kort te maken: We zijn tot een uur of vier/vijf de Pijp afgestruind (links en rechts vielen er mensen af, taxi naar huis. €110,- euro, gaat ie lekker Jef?). Smolderino en ikke bleven lekker. Slaapplaats bleek beschikbaar wat uiteraard resulteerde in nóg minder slaap dat we al voor ogen hadden.
Uiteraard wil je de dag erna niets liever dan nog even in Bergen een zondagmiddagborrel halen. En dat gebeurde dus ook. Sjoerd uiteraard ook van de partij. En alle medeplichtigen van de vorige week ook. We hebben het gelukkig nog rustig kunnen houden. Door schade en schande wijs geworden, zou ik bijna willen zeggen.

