Ik ben ontzettend benieuwd of de lente jullie een beetje bevalt. Mij in ieder geval prima. Wel jammer dat ik ben bestolen. Van mijn versnellingen, banden, stuur, spaken en bagagedrager. Mijn fiets dus. Dat de lente zinnenprikkelend is, was mij al duidelijk. Maar een fiets jatten is flauw. Ik zal een heldere beschrijving geven van mijn eigendom:
Gazelle (of was het nou Batavus, ehm, ik kom hier op terug)
Metallic Grijs
Sportvelgen
Sportstuur
Open dak
Soft-gel zadel (ideaal voor de lange afstanden, nooit getest dus)
Integrated bel
Integrated versnellingen (8 stuks)
Drie snelbinders, waarvan twee zwarte en een oranje
Vette stickers

Mocht je mijn fiets ergens tegenkomen; haal niet in, probeer de bestuurder met lichtsignalen te waarschuwen en bel uw lokale hulpdienst. 112 is makkelijk in zo’n geval. Laatst nog gebeld. Mijn juwelier-buurman stond in de fik. Dacht ik. Het bleek een anti-diefstal rookgordijntje te zijn. Heel Alkmaar in paniek, sirenes, lichten floepten aan, persfotograafje. Loos Alarm. Sorry daarvoor. Soms is 112 iets te makkelijk.

Godver de godver de godver!
Weet je nog? Na de bevrijding werden de vrouwen die met duitsers nummertjes hadden gescoord, kaalgeknipt.
Zo voelde ik me net bij de kapper. Ik vermoed zelfs dat er in 1945 vrouwen zijn geweest die beter behandeld zijn dan ik zojuist. Ik zag haarplukken van zeker 6 centimeter door de lucht vliegen. Met een noodgang ging de schaar er doorheen. Bye Krullen, Hello Stekels.
Tijd voor een setje hairextensions.

De langharige mannen onder ons snappen wat ik bedoel. Ik ga straks naar de kapper en ben doodsbang. Steevast haalt die idioot er vier centimeter af terwijl ik vooraf toch duidelijk aangeef dat ik maar een centimetertje kan missen. De hond! Alsof het zo moeilijk is (ik ben ooit zo stom geweest om tegen een kapper in Leeuwarden te zeggen dat het wel relaxed werk was, niet te moeilijk enzo, ik liep met een hanekam de kapsalon uit. Niet slim) om gewoon even een centimetertje van mijn matje te verwijderen. Kortom, even een spannend momentje voor mij. Ik drink mijn koffie op en zal later op de dag mijn bevinding kenbaar maken.

Onder grote druk van iemand die mij zeer nader aan het hart ligt, is de foto van uw blogger gewijzigd. Huh, hoor ik u denken. Luistert mijn blogger dan ineens naar kritieken van anderen? Jazeker. En dan kunt u al raden hoe fijn ik de persoon in kwestie vind. Mocht u grote bezwaren hebben tegen de zojuist uitgevoerde foto-wissel, laat dit dan even mondeling aan mij weten. Ik zal er niet veel mee doen, maar het zou me enorm helpen in mijn tegenoffensief jegens de hierboven genoemde fijne vrouw. Een vrouw??? Ja, een vrouw. En wat voor eentje. Potverdorie, ze bestaan nog.

Oke. Hier is ie dan; de how-to start up your lente manual.
Om de lente niet met een valse start te beginnen is het verstandig om tot zaterdag even lekker binnen te blijven. Lees een boek, huur een film, ruim je koelkast op (en kom net als ondergetekende een pak Jus d’Orange tegen met als uiterste houdbaarheidsdatum 4 juni 2003) of ga gewoon werken. Je bent even van de straat, zie je. Daar gaat het om.
Zondag komt ie aanzetten die lente. Rustig maar overtuigend. Zorg ervoor dat je de zomerkledij binnen handbereik hebt. Niet aantrekken – dat zou overdreven zijn – maar hou die shirtjes standby. Koop gerust een flesje rose. Moet kunnen. Maandag trekt die lente aan. Ga rustig naar je werk en doe net alsof er niets aan de hand is. Daar houdt de lente niet van en die gaat zich dan geheid uitsloven. Zie daar: Dinsdag zal het nog iets mooier worden. Wederom: Blijf relaxed. Voor de durfals onder ons: Een winterjas zou een statement zijn. Play hard to get. Woensdag laat de lente zich van zijn allerbeste kant zien. Dus sleep uzelf 28 maart naar Schagen. Oudhollands dronken worden op Paasvee. Drink een stuk uit uw kraag. U zult er geen spijt van krijgen. Ik wel, want ik moet 29 maart om negen uur in Utrecht zijn.

Eerlijk gezegd had ik gisteren geen zin om weer live-teletekst te gaan kijken. Ik ondernam actie. En wat voor actie!! Ik voelde dat er wat in de lucht hing en vertrok daarom ook met m’n busje naar KSV (!) om daar met eigen ogen, op een groot scherm, te aanschouwen hoe we een voorschot op de titel gingen nemen. Het busje ging mee voor de drie punten. Ik moet ze toch ergens kwijt, begrijp je. Al na vijf minuten bleek dat mijn busje voorlopig nog wel even bleef staan waar hij stond. Sterker nog. Hij staat er nu nog. ‘t Werd gezellig. Het betere Ouwe Jongens Krentebrood-werk.
Mark my words! Eind april/begin mei staan we weer bushokjes in elkaar te timmeren op het leidscheplein. En stenen gooien natuurlijk. We Worden Wereldkampioen! Zoals we nog nooit kampioen zijn geworden. En dat heb ik gisteren alvast gevierd. Met alle gevolgen vandien.

Vandaag besloot ik, zo rond de klok van twee, mijn goede vriend Jeffrey H. eens te bellen. Dat werd hoog tijd, want ik had Jeffrey sinds het onwaarschijnlijk gezellige samenzijn in Kat in de Wijngaert, te Jordaan, niet meer gesproken. Dat was gisteren. In intieme kringen staat Jeffrey H. beter bekend als Perro Rojo, wat in het Spaans zoveel als Rooie Hond betekent. U merkt het al. Alle ingrediënten voor een zeer geanimeerd gesprek waren aanwezig. Er kon dan ook niet veel meer fout gaan. Helemaal toen bleek dat Jeffrey aan het leren was. Leren ja, u leest het goed. Jeffrey neemt geen genoegen met het eerste de beste HBO’tje. Die gaat dóór! Enfin, genoeg veren voor Perro Rojo en terug naar mijn verhaal.
Om een lang verhaal kort te maken: Tijdens het, inderdaad zeer vermakelijke, gesprek vloog mijn shirt in de hens. Inclusief vlammen en rook, de hele mieterse bende. Ik stond parmantig met mijn linkerhand in mijn zij naar buiten te staren. En mijn elleboog hing daarbij ongeveer tien minuten in de kaars. Dat werkt niet echt goed. Ik schrok maar bleef koelbloedig en doofde, met telefoon nog in de hand en Jeffrey als live-toehoorder, deze uitslaande brand. Het is al eerder gezegd. Ik ben een life-saver (zo heb ik bijvoorbeeld gisteravond de DJ van kroeg Gambrinus onder grote druk alle nummers van Spargo uit zijn high-tech muziekcomputer laten verwijderen. Dit vanwege de traumatische ervaringen van Lot, die zich zes jaar geleden door de zoon van Spargo het hart heeft laten breken. Bastard!).

Ik struikelde zondagochtend over drie punten. Die lagen in mijn huiskamer te slingeren. We hadden ze eerlijk gewonnen. Zaterdagmiddag tegen DZS 2. Lekker puh.
Ikzelf had een heel groot aandeel in de overwinning. Alles wat ik aanraakte veranderde in een doelpunt. Niet dus. Geen bal geraakt. Volgende keer toch maar weer gewoon laat naar bed en veel drinken, dat helpt blijkbaar. Ik was gelukkig niet de enige die er niets van bakte. Maar dat klinkt dan wel weer heel kinderachtig.

…Rob uitgenodigd op feestje in Amsterdam…stop…Feestje bleek bijzonder leuk te zijn…stop…zo leuk zelfs dat Rob van geen ophouden wist als het om het drinken ging..stop…Rob kende trouwens niemand..stop..alleen de schat van een schrijfster en haar vriend…stop…Rob trok zich daar niet zo heel veel van aan…stop…Ik rookte ook heel veel…stop…dat is namelijk superstoer…stop…Inmiddels ge-smst met andere lieve vriendin…stop…waar ik nou toch bleef…stop…de kroeg op Gerard Douplein ging toch echt binnenkort dicht…stop…Rob kwam er bijna aan…stop…* zwart gat *…stop…* Nog groter zwart gat*…stop…wakker worden…stop…bijna geen polsslag…stop…slechts oppervlakkig ademend…stop…Rob ontving bevrijdend sms’je…stop…voetbal afgelast…stop…Jeffrey, ik hou van je…Stop……

Oke! Even de handjes omhoog! En daar gaan we met z’n allen!!!

PSV gaat zaterdag op z’n muil oleee oleeee!
PSV gaat zaterdag op z’n muil oleee oleeee!
PSV gaat zaterdag op z’n muil oleee oleeee!
PSV gaat zaterdag op z’n muil oleee oleeee!
PSV gaat zaterdag op z’n muil oleee oleeee!

Bedankt voor uw aandacht en medewerking!