Timi Mero Mutu Ma Cha-a

1 juli 2008

In Nepal. Mijn gids en ik waren de enige in het krakerige hosteltje. Het was bunkerkoud. De wind gierde en rammelde aan de luiken en de deur. De hostel-familie was dit gewend. Zij woonden al generaties lang op vierduizend meter hoogte in het Himalaya-gebergte.

Ik niet. En ik voelde me knap eenzaam.

In bed rilde ik nog steeds van de kou. Onder de dekens klikte ik mijn ipod aan en selecteerde Radiohead, album Rainbows.

En onder die dekens, met het geluid van een rennende rat op de houten vloer, kwam ik erachter dat ze weer geweldig waren.

Alleen daarom, om die cd en wat ik daar – op het dak van de wereld, voelde, kan ik bijna niet wachten tot vanavond. Radiohead in Westerpark.

Ik dacht het wel.

In Alle Staten

1 juli 2008

Mijn liefje en ik peren em morgen naar San Francisco. Be sure we’ll wear some flowers in our hair. Je weet toch? We gaan ontzettend een rondtrip maken. Van San Francisco naar Napa naar Groveland naar Yosemite naar Death Valley naar Brice Canyon naar Zion naar Glen Canyon naar Las Vegas naar Coldplay in Las Vegas naar Santa Barbara naar San Francisco naar Amsterdam. Ongeveer.

It’s like, you know. It’s like. Oh my gosh, I’m gonna cry right now.

Weet je. De lieve meneer en mevrouw van Groveland Lodge in Groveland kijken er heel erg naar uit om ons te ontvangen, schreven ze ons. En wist je dat die meneer bij Elvis in de klas heeft gezeten? We were free to ask him about it, zei ie. Dus dat is mooi. En we kregen de groeten van iedereen. Ook van de hond. En als mensen over honden beginnen, dan hebben ze me. Want ik hou van honden. En honden van mij.

It’s like. I love you, honey.

Mijn verkering is zo vlot geweest om allerlei tickets te kopen. Niet alleen gaan we naar Coldplay maar * roffel * roffel * ook naar de San Francisco Giants. Baseball, that is. En dat precies op de dag dat de States op z’n patriottistisch zijn: 4th of July. Het lijkt me een mooie dag om mijn Official Nike Fit Oranje Tricot te dragen.

Weten zij veel, over die kwartfinale. Alhoewel, het waren toch weer die Russen.

It’s like. Oh my gosh!

Dus. De komende weken reisverhaaltjes.
.