Nog effe over die hippe koptelefoon van mij:  Het is niet eenvoudig om met een dergelijke hipheid rond te fietsen. Want als ik bijvoorbeeld het haar uit mijn gezicht wil strijken, en met een vlotte beweging een pluk achter mijn oren wil vouwen, dan veeg ik gelijk de hele koptelefoon van mijn hoofd. De ene oordop schuift dan op mijn achterhoofd en de andere over mijn ogen. Als je dan bij een stoplicht staat, waar ook andere fietsers staan, en automobilisten, en soms ook voetgangers, dan is dat best een genante situatie. Want ik zie dus geen ruk en maak paniekerige bewegingen en dat past allemaal niet bij de hipness van zo’n koptelefoon.
Daar komt nog bij dat als ik gebeld wordt, ik nu niet meer met mijn handige iPhone-oordopjes kan bellen, want dat kan niet met deze koptelefoon. Dus dan moet ik heel snel het stekkertje eruit trekken, het ding van mijn hoofd halen en de telefoon opnemen. Vooral het ding van mijn hoofd halen is best essentieel. Want laatst, bij de Emmalaan, had ik wel het stekkertje uit mijn telefoon getrokken en opgenomen, maar toen ik de telefoon tegen mijn oor drukte, bleek mijn koptelefoon nog op mijn hoofd te zitten. Sjezus.

This entry was posted on woensdag, mei 13th, 2009 at 19:55 and is filed under Blog. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.