Schoorl
Er is ook maar één land waar ze lopen te klagen en te zeiken als het nationale elftal wordt bedankt voor een bovengemiddelde prestatie. Maar goed, ik wil het er niet meer over hebben. Met geen woord.
De zomer valt me niet tegen, het is warm en de zon schijnt al wekenlang. We hebben ze slechter gehad, die zomers. Vroeger gingen we altijd in de zomer naar het strand en mijn moeder smeerde me altijd goed in, maar toch verbrandde ik nog wel eens. Daar had mijn moeder dan altijd een rood gekleurde olie voor die erg verkoelend aanvoelde. De geur van die olie rook ik laatst in het park. Ik keek om me heen om te zien waar het vandaan kwam maar ik zag niemand. De geur was er gewoon, uit het niets, en was ook weer verdwenen. Ik moest nog een tijdje aan mijn moeder denken. En aan de ijsjes die we altijd in Schoorl haalden, op de terugweg van het strand.