Suarez
Foto: ANP
Ik keek naar de wedstrijd De Graafschap – Ajax. Het is altijd opmerkelijk om te zien dat het publiek bij dit soort wedstrijden altijd tegen Ajax is, maar niet op een overtuigende manier. Ze vinden dat ze tegen Ajax moeten zijn, omdat ze dat zien bij bijvoorbeeld de supporters van FC Utrecht of Feyenoord. Maar ze zijn het helemaal niet. Diep van binnen vinden ze Ajax een geweldige club. Hier en daar zag ik op de tribune wat jonge kinderen met Ajax-shirts. Samen met hun vaders die zestien jaar geleden naar Ajax – AC Milan in het Olympisch Stadion waren geweest. Daar vette hamburgers met grote uienringen hadden gegeten, bij zo’n karretje, in de regen.
Eén van de camera’s schoot een mooi beeld: Van der Wiel gaf een puntgave voorzet op Suarez, die de bal onberispelijk in de verre hoek kopte. Op het moment dat Suarez samen met Van der Wiel het doelpunt vierde, was goed te zien hoe een Doetinchemse supporter van een jaar of zestien zijn hoofd schudde. Ook zijn vriend of broer die naast hem zat probeerde teleurgesteld te kijken. Maar de hoofdschuddende jongen was niet zo goed in anti-Ajax doen. Hij schudde wel zijn hoofd, maar zijn glimlach was veelzeggend. Suarez stond zes meter van hem vandaan. Hij wilde het liefst opstaan, over de reclameborden hangen, hem aanraken, zijn geur opsnuiven, schreeuwen dat ie van hem hield, desnoods. Maar dat deed hij allemaal niet.