BLOG

15
okt

Waumans & Victoria Utrecht

Met Karin Amatmoekrim, Herman Koch, Joris van Casteren, Jente Posthuma en muziek van Eva van Manen.

15
okt

Waumans & Victoria Den Bosch

Met Herman Koch, Karin Amatmoekrim, Joris van Casteren, Mirke Kist en Nyk de Vries.

15
okt

Waumans & Victoria Rotterdam

We zijn op het Lezersfeest met twee voorstellingen. Met Saskia Noort, Gerbrand Bakker, Herman Koch, Nyk de Vries en Karin Amatmoekrim.

15
okt

Waumans & Victoria Antwerpen

Met Peter Terrin, Gerbrand Bakker, Karin Amatmoekrim, Jeroen Olyslaegers en Carmien Michels.

15
okt

Waumans & Victoria Amsterdam

Met Herman Koch, Gerbrand Bakker, Karin Amatmoekrim, Carmien Michels en Max Greyson.

27
sep

Waumans & Victoria on Tour

unnamedVanaf 8 november staat Waumans & Victoria’s Groot Internationaal Literair Variété Spektakel in diverse theaters in Nederland en België. Samen met de twee vaste gasten Herman Koch en Karin Amatmoekrim, loodsen presentatoren Rob Waumans en Ivo Victoria u op verantwoorde snelheid door het nieuwe boekenseizoen. Gevestigde namen met nieuw werk zoals Saskia Noort, Peter Terrin, Gerbrand Bakker, Jeroen Olyslaegers en Joris van Casteren maken hun opwachting naast jong (poëzie) talent en literaire performers zoals Nyk de Vries, Jente Posthuma of Lotte Lentes. De literaire revue is te zien in Amsterdam, Antwerpen, Rotterdam, Den Bosch, Utrecht en Arnhem.
Meer info op www.waumansvictoria.com.

13
sep

Mottenbal 2016

Met een performance van Marcus Coates, een ode aan de nachtvlinder door Leon Giesen (Mondo Leone), Ellen Deckwitz, de Vohrlesebühne ism. Genetic Choir, en schrijver Rob Waumans legt haarfijn uit wat wij als mens van de nachtvlinder kunnen leren.

20:00 uur
Paviljoen Pop
Utrecht

06
sep

Waumans & Victoria

Een speciale Manuscripta-editie van Waumans & Victoria met Hannah van Wieringen en Peter Buwalda.

16:30 uur
Tolhuis (Tuinzaal)
Amsterdam

12
apr

Nerveus

De bevriende boekhandelaar en ik hadden kaartjes voor Richmond Fontaine, maar we stonden aanvankelijk in de verkeerde zaal naar een andere band te kijken die bestond uit twee jongens met een baard. Samen bespeelden ze vijf instrumenten en er stond ook een laptop op het podium. Ze droegen allebei een flinke bril. Toen we eindelijk in de juiste zaal stonden, was Richmond Fontaine al begonnen. Er waren veel mensen uit het literaire circuit, er hing een muffe oude mannenlucht in de zaal, een blonde vrouw danste.
De band speelde zeer verdienstelijk. Na afloop sprak de bevriende boekhandelaar een tijdje met de zanger van de band, Willy Vlautin, hij herkende haar nog van een jaar geleden. Om hen heen schaarden zich allerlei oudere mannen, allemaal azend op een handtekening, of desnoods een handdruk. Ik zag hoe een grijze dame door haar vriendin naar Willy toe werd geduwd. Ze duwde haar niet ver genoeg, de grijze dame hield bij mij halt en begon in het Engels tegen mij te praten. Ze zei dat ze bij de televisie werkte. Ik wist mij geen raad met deze informatie, wees naar Willy en zei dat ze waarschijnlijk niet met mij, maar met hém wilde praten. Dat bleek inderdaad het geval te zijn.

11
apr

Waumans & Victoria

Een kakelverse editie van Waumans & Victoria in de Brakke Grond met Connie Palmen, Paul Baeten Gronda, Wilfried de Jong, Roos van Rijswijk en muziek van Douglas Firs.
Kaarten bestel je hier.

20:00 uur
De Brakke Grond
Amsterdam

30
nov

De maan

Altijd lekker, zo’n windstille dag na een stevige herfststorm. Alles is schoon en doorgewaaid. Ons balkon lijkt te zijn gereinigd met een hogedrukspuit.
Vrijdagavond hadden mijn zoons hun schoentjes gezet en sinterklaasliedjes gezongen. Vier van de vijf liedjes werden voortijdig afgebroken omdat er onduidelijkheid ontstond over de songteksten.
De volgende ochtend werden ze erg vroeg wakker en vroegen of ze in hun schoen mochten kijken. Dat mocht natuurlijk, ik liep mee en zag ze naar de huiskamer rennen. En ik keek door de grote ramen naar de donkere ochtend en het schouwspel van de door de maan verlichte wolken en de lichtjes van de stad. De jongste zag het ook, negeerde de pepernoten en het cadeautje, wees naar buiten en riep: ‘De maan!’

26
nov

Song for Zula

Vijfeneenhalf jaar geleden bezocht ik in Utrecht een concert van David Gray. In het voorprogramma stond Phosphorescent, een man met warrig haar en een gescheurde spijkerbroek. Hij werd niet begeleid door een band, hij had alleen een sampler waarmee hij melodieën en ritmes afspeelde. Tussen zijn nummers door dronk hij uit een flesje Grolsch-bier. Toen kende ik hem nog niet, maar sindsdien heb ik veel naar zijn muziek geluisterd. Hij heeft één van de meest hartverscheurende liefdesliedjes ooit geschreven, waarin hij zingt over de liefde als iets vreselijks, als iets dat hem kapot maakt, verder van zichzelf af laat drijven.
Hij zingt:
‘So some say love is a burning thing.
That it makes a fiery ring.
All that I know love as a caging thing.
Just a killer come to call from some awful dream.’

24
nov

Blind

Ooit vroeg ik eens aan een collega hoe lang ze al zwanger was terwijl ze niet zwanger bleek te zijn. Dat viel niet goed. Het was attent bedoeld, maar soms blijven goede intenties door een ongelukkige combinatie van factoren verscholen achter een kil misverstand. Sindsdien probeer ik niet meer overdreven attent te zijn als het om vermeende zwangerschappen gaat.
Ik stond gisteren bij de bushalte te wachten. Ik was de eerste en een paar minuten later kwam er een man met kort stekelhaar bij. Toen de bus arriveerde, wurmde hij zich met veel moeite tussen mij en de bus en stapte in. Sommige mensen zijn totaal blind voor andere personen in hun omgeving óf extreem egoïstisch en het zijn waarschijnlijk juist die mensen die iedere nacht prima slapen en zich nergens zorgen over maken.

23
nov

Doornstruik

Mijn oudste zoontje sloeg vorige week tegen een tak die van een doornstruik bleek te zijn. De tak zwiepte terug en de doorns trokken bloederige strepen in zijn gezicht. Hij schrok en begon te huilen. Ik heb hem al heel vaak gezegd dat hij niet tegen struiken en boompjes moet slaan. Dat zei ik tegen hem. Ik zei: ‘Ik heb al heel vaak gezegd dat je niet moet slaan en vandaag zijn we een struik tegengekomen die het niet pikt als ‘ie wordt geslagen.’
Hij hield zijn hand op zijn gekraste gezicht, keek over zijn schouder naar de doornstruik.
‘Maar niet alle takken hebben prikkels,’ zei hij.
‘Dat klopt,’ zei ik.

20
nov

Zand

Het stormde op het strand. Beneden, achter de duinen viel het nog wel mee, maar toen we de trap opliepen en daarmee de luwte ontstegen, ontnam de wind ons de adem. Ik hield ze stevig vast. De jongste vond het eng. Op het mulle deel van het strand vloog het zand manshoog en horizontaal van links naar rechts.
‘Nu allemaal ogen dicht,’ zei ik en we liepen voorovergebogen door de zandstorm naar de zee.
Die zee raasde en bulderde, de jongens schreeuwden het uit van plezier en spanning, meeuwen krijsten.
‘Nog een keer,’ riep de oudste, en hij pakte mijn hand, sloot zijn ogen en trok ons opnieuw door de muur van zand. ’s Avonds spoelde ik in bad stukjes strand uit hun haar en oren en stofzuigde ik de gang en het halletje.