17
jan

Scheiding

Op Facebook kom ik regelmatig de (mooie) columns tegen van een bevriende schrijfster waarin ze schrijft over haar scheiding. Een paar jaar geleden was er ook een schrijver die dat deed. Een aantal keren per week de hele shit, het drama, de tranen en de verscheurde levens in een blog op het internet zetten. Onbewimpeld tot in detail beschrijven hoe levens van elkaar worden losgetrokken. Ik begrijp er niets van. Een aantal jaren geleden gingen ik en de moeder van mijn kinderen uit elkaar. Een vreselijke tijd. Maar geen moment overwogen om daarover te schrijven.
Die neiging van sommige schrijvers om jezelf helemaal binnenstebuiten te keren in columns, waar komt die vandaan? Zelfonderzoek? Therapie? Troost en aandacht (‘Herkenbaar!’ ‘Sterkte!’)? Zou het niet helpen om er juist níet over te schrijven als je in een vervelende fase van je leven zit?
Nog iets wat ik op Facebook langs zag komen: Iemand riep op om naar een demonstratie tegen haat te komen. In de hoop om aan te kunnen sluiten bij een gratis MDMA-verstrekkende bijeenkomst, klikte ik op het linkje en toen bleek de demonstratie alleen bedoeld te zijn tegen de haat van Trump en Wilders. Dus niet tegen alle haat.
Jammer, denk ik dan. Gemiste kans. Waarom niet een demonstratie tegen universele haat? Ben ik vrijdag ook welkom als ik tevens wil demonstreren tegen de haat van Poetin of IS?
Ik bedoel, alle weerstand tegen Trump en Wilders is gewenst, maar toch, niemand heeft patent op haat, iedereen doet het. Ik had het afgelopen zomer op Twitter nog aan de stok met een behoorlijke agressieve journaliste en haar gevolg. Natuurlijk niet van het niveau Trump of Wilders maar wel een voorbeeld van de steeds meer uitdijende, dagelijkse huis-, tuin- en keuken-haat van zowel links en rechts die je vooral op social media tegenkomt. En elkaar maar napraten. En van gekkigheid niet mee weten wat je vanuit je pure, authentieke Green Day-rebellie moet doen om op te vallen. Zoals die platenbaas van TopNotch die een agressieve vlogger een contract aanbiedt. En types die op Twitter oproepen om op diezelfde agressieve vlogger te stemmen voor Zaankanter van het Jaar. Het impliciet en expliciet goedkeuren en ondersteunen van haatdragend gedrag: ik zie het overal. Maar goed, daar gaat het aanstaande vrijdag dus allemaal niet over. Dat is een demonstratie tegen de haat van Trump en Wilders. Het is een begin.

Reacties ( 0 )

    Leave A Comment

    Your email address will not be published. Required fields are marked *