14
nov

Tenzij

In het boek Tenzij de Vader van Karin Amatmoekrim schrijft ze over haar vader, die zijn leven leeft alsof het ieder moment over kan zijn. Avonturen, overal vrouwen, veel drank en dromen die geleefd worden. Haar vader vrat het leven op. Ze schrijft over die levensstijl dat bijna niemand zo leeft omdat het simpelweg te vermoeiend is.
‘Nee,’ zei ik tegen haar, in een café in Antwerpen, ‘dat is het niet.’
Het is niet zo dat het te vermoeiend is, maar omdat mensen het simpelweg niet kúnnen. Iedereen wil controle. Als we alle controle opgeven en als een razende tol door ons leven vliegen, kegelen we alles en iedereen omver die ons lief is. De meeste mensen razen niet door hun leven omdat ze juist dát dichtbij willen houden. We houden de controle. Bij alles wat we doen schatten we in wat de gevolgen zijn, hoe ze uit gaan pakken, welke effect het heeft. Eigenlijk is het juist dit leven dat te vermoeiend is. De mensen dichtbij houden; dáár zijn we iedere avond zo moe van.
We namen nog een drankje. We zagen Gerbrand Bakker aan de bar een zakje chips bestellen.

Reacties ( 0 )

    Leave A Comment

    Your email address will not be published. Required fields are marked *